این مطلب امروز در روزنامه شرق منتشر شد:
يك سال پيش در هنگامه انتخابات رياست جمهورى كه هر يك از نامزدها با ارائه برنامه هاى خود تلاش مى كرد، نظر مردم را جلب كند، محمود احمدى نژاد شهردار پيشين تهران و رئيس جمهور كنونى ايران در گفت وگو با خبرگزارى فارس، به مسئله صرفه جويى در مصرف بنزين براى حل برخى مشكلات پرداخت.
آقاى احمدى نژاد در آن گفت وگو تاكيد كرد كه بايد از تهران تمركززدايى كنيم و شركت ها و موسساتى را كه نيازى به وجود آنها در تهران نيست، از اين شهر خارج كنيم: «بودجه هايمان را براساس محروميت توزيع مى كنيم و تمركززدايى از تهران را حتماً انجام مى دهيم... روزى چهار ميليون ليتر بنزين فقط در راه بندان هاى تهران مصرف مى شود. يعنى سالى ۴۰۰ ميليون دلار و اين فاجعه است... صرفه جويى چهار ميليون بنزين در روز بسيارى از استان هاى ما را آباد مى كند...» آقاى احمدى نژاد در ادامه نيز از اينكه در ۱۵ سال گذشته تمركزگرايى حاكم بوده مجدداً انتقاد كرد و گفت: اين چه نوع اداره كردن كشور است؟ «صد سال هم بگذرد كشور آباد نمى شود.» (۳۱/۳/۸۴)
اكنون كه يك سال از آن سخنان گذشته، رجوعى به آن اظهارات و برنامه ها نه تنها بيهوده نيست بلكه مفيد فايده است.
همچنان «۴۵ درصد تردد در تهران متعلق به ماشين هاى دولتى است» بلكه صرفه جويى صورت نگرفت و در حال حاضر از يك سو با بحران بنزين روبه روييم و از ديگر سو از جانب دولت به ملت پيام مى رسد كه بايد چند سالى رياضت بكشند.
جناب احمدى نژاد كه گفتمان خود را بر «عدالت» استوار كرده بود و از مديريت گذشته كشور انتقاد مى كرد كه «اين شيوه مديريت پرهزينه و كم بازده، پدر كشور را درمى آورد، كشور ما بى پول نيست، امسال بيش از ۳۰ ميليارد دلار درآمد نفتى ما بوده است، قيمت نفت پايين و بالا مى رود اما وضع زندگى مردم همين است» امروز دولتش از تنگناهاى اقتصادى و رياضت كشى مردم سخن به ميان مى آورد و اينكه بايد كمربندها را سفت تر از گذشته ببندند.
يك سال فرصت زيادى نيست تا شعارها و وعده ها فراموش شود اما آيا دولت عدالت گراى ما نيز در اين رياضت كشى در كنار مردم قرار مى گيرد؟
