امروز توي شرق غوغايي به پا بود . بعضي از بچه هاي تحريريه  در اتاق سرويس سياسي جمع بودند. اشكان خواجه نوري ، رضا ثابتي، احمد زيد آبادي ، خانم مفيدي و ... خود بچه هاي سرويس سياسي.هم بودند جز جواد روح . در چند جاي روزنامه تلويزيون گذاشته بودند و هر كسي از طريقي بازي را دنبال مي كرد.همه مي دانستيم كه ايران شانسي براي برد ندارد. هر كس تعداد گل هاي خورده ايران را حدس مي زد. با تمام زيبايي هاي بازي باز هم باختيم. به نظرم اين بار هم از برانكو خورديم كه بي جا علي كريمي را از زمين بيرون كشيد. گفته مي شود كه علي دايي بعد از بازي توي رختكن گفته اگر من توي زمين بودم باز همه مي گفتند دايي مقصر بود. كلي هم از برانكو ايراد گرفتند. خلاصه اين جور كه بوش مي آيد قرار است دايي مقابل آنگولا به ميدان بيايد. گرچه ديگر هيچ چيزي قابل اهميت نيست.

بعد هم كه از روزنامه زدم بيرون توي خيابان جردن تقريبا هر ۱۰۰ قدم دو تا مامور پليس ايستاده بودند. خيابان ها اما خيلي خلوت بود و مي شد خشم را توي چهره كساني كه در حال قدم زدن بود ديد.

درباره فوتبال و سياست يكسري نكات هست كه اگر فرصت شد مي نويسم.