وقتي طناب را در دست من ديدند ناخودآگاه شروع به گريه کردند. آنها را به قسمتي که به واسطه درختان از ديد پنهان بود، بردم و خواستم که روي چمن ها بنشينند. اميرحسين با گريه مي گفت؛ بابا ديروقت است، پدربزرگ و مادربزرگ نگران مي شوند. برگرديم خانه. من او را ساکت کردم و طناب را گره زدم و دور گردنش انداختم. به من نگاه کرد و پرسيد؛ بابا چه کار مي کني؟ طناب را کشيدم. نفس او بند آمده بود و ...

امروز مطلب متاثر کننده ای خواندم. پدری کودک خود را به علت فقر و نداری و بیکاری به دار آویخت. این وضعیت امروز ماست. کسانی که از مهرورزی سخن می گفتند ، از معيشت مردم داد سخن داشتند ، از اين كه "ما مي توانيم " اكنون چه پاسخي دارند؟ نيم نگاهي به صفحات حوادث روزنامه ها نشان مي دهد چه اتفاقات هولناكي در زير پوست اين جامعه رخ مي دهد. وقتي پدري پسر 6ساله  خود را مقابل چشمان ديگر بچه فرزندان دار مي زند ، وقتي دختري مادر خود را به قتل مي رساند ، وقتي زني به شوهر خود خيانت مي كند ، وقتي مردي زن خود را به همسري مرد ديگري در مي آورد ( اتفاقي كه سال پيش در ورامين رخ داد ) ، وقتي مادري فرزندان خود را به رودخانه مي اندازد و .... چه مي توان گفت جز اينكه در اين جامعه ، فروپاشي اجتماعي و اخلاقي به اوج خود رسيده است. و اكنون بايد پرسيد و بررسي كرد كه چه كس و كساني مسبب اين اتفاقات است؟ و چرا جامعه ما به اين سو ، با شتاب ، در حركت است ؟ آیا مشکلات اقتصادی مبنای این اتفاقات است ؟ بی شک مسائل اقتصادی بعد مهمی را در بر می گیرد اما در تمام این سالها همیشه مشکلات اقتصادی بوده ، پس چرا اين اتفاقات كمتر رخ مي داد؟

به نظرم اگر يك سو نگر نباشيم ، مي بينيم در تمام زمينه هاي اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي در رنج هستيم. اقتصاد ما مي لنگد. عليرغم اين كه حاميان آقاي احمدي نژاد تلاش دارند اين دولت را برترين دولت پس از انقلاب جلوه بدهند و تمام بدبختي هاي كشور را بر سر دولت هاي گذشته بريزند بايد گفت، اين دولت نيز دستي بلند بر افزايش مطالبات اجتماعي داشته و دارد بي اينكه بتواند به آنها پاسخ بدهد. اين كه سهو است حتي نتوانسته مانع تورم شود. مگر اين مجلس و دولت نبودند كه مدافع  "تثبيت قيمت ها " بودند؛ پس چي شد؟ چند روز پيش بانك مركزي ايران اعلام كرد كه امسال تورم افزايش يافته است. قيمت ها كه ديگر سر به فلك كشيده است.

در زمينه هاي اجتماعي نيز مي بينيم كه بنيان خانواده برباد رفته است و فساد آنقدر بارز و آشكار شده كه هر از گاهي طرح "مقابله با اراذل و اوباش " ، برقراري امنيت اجتماعي يا مبارزه با بدحجابي مطرح و اجرا مي شود و گاه سخن از برقراري مادام اين طرح است.

در بعد فرهنگي نيز آشكار است كه چه بايد گفت. اين روزها از تنگناها و محدوديت ها كم سخن گفته نشده است. كار به جايي رسيده است كه صحبت از سانسور ، توقيف و عدم مجوز به كتاب خاطرات هاشمي رفسنجاني است. واي بر حال يك رزونامه نگار يا نويسنده مستقل. 

و.....