دیشب گزارش جالبی  می خواندم از سند چشم انداز ۲۰ ساله توسعه . که چیست و حاوی چه راهبردهایی است. به بهانه همین سند چشم انداز ، خبرنگار روزنامه خراسان با بسیاری از شخصیت های سیاسی اصولگرا و حتی دو تن از وزیران تماس گرفته و از آنها پرسیده که سند چشم انداز توسعه چیست ؟ چند صفحه است ؟ چند بند و ماده دارد و اصلا چی گفته این سند؟

جالب این جا بود که اغلب آقایان و حتی آن دو وزیر محترم ( وزیر بهداشت و تعاون ) پاسخ هایی داده بودند که به کلی با سند متفاوت بود. در واقع خیلی از این آقایان اصلا نمی دانستند که این سند چیست. فقط برای این که پاسخی به خبرنگار داده باشند ، کلیات را مطرح می کردند که باید بنابر آن سند ما به فلان نقطه در ۲۰ سال آینده برسیم.

سندا یک صفحه بیشتر نیست اما کمتر کسی  که پاسخ درستی داده بود. هر یک ، چیزی گفته اند. از یک صفحه و نیم تا ۲۰ صفحه. بعضی نیز رندانه به بهانه این که در جلسه دارند خبرنگار را به ساعتی دیگر حواله دادند و از مقام پاسخگویی طرفه رفتند.

بله. برخی از مدیران و مسئولان کشور در حالی که هنوز نمی دانند سند چشم انداز توسعه چیست،  به استناد به آن قانون تصویب می کنند. درصحنه سیاسی رقیب خود را به سازش گری متهم می کنند که کشور را از اهداف عالیه اش دور می کنید و برای مردم تصمیم می گیرند. اما دریغ از آن که این یک صفحه را خوانده باشند.