

سالگرد روزنامه اعتماد ملی برگزار شد. در واقع جشنی بود برای یک سالگی. اما هیچ شباهتی به مراسم جشن نداشت. از یک طرف محرم بود و مجری مراسم آقای فیاض زاهد از شرکت کنندگان می خواست که به جای دست زدن ، صلوات بفرستند. از طرف دیگر این قدر درباره توقیف مطبوعات و این که عمر مطبوعات در ایران کم است حرف زدند که غصه دار شدیم .
خصوصا توصیه های آقای دعایی مدیر روزنامه اطلاعات که در نوع خود شاهکار بود.کاش مراسم یک هفته قبل برگزار می شد.
روزنامه نگاران زیادی هم آمده بودند.
خلاصه مراسم خوبی بود. اما این یک سالگی می تواند بهانه خوبی باشد برای نقد منصفانه یک روزنامه. باید دید کجاها خوب کار کرده و کجاها ایراد داشته است.در این جلسه هیچ کس به این موضوع نپرداخت. حالا که مراسم بر پایه سخنرانی بنا شده است جا داشت که از یک روزنامه نگار – استاد مثل دوست عزیزم یونس شکر خواه و یا دیگرانی که تجریه های موفقی داشتند دعوت می شد تا آنان نیز ازاین زاویه به بحث بپردازند. حداقل از آن صحبت ها که گفتند : "حرفی نزنید ، چیزی ننویسید تا توقیف نشوید یا تکذیبیه ها را زود کار کنید" خیلی بهتر بود.
با این حال باید به کسری نوری و وحید پوراستاد و بروبچه های روزنامه اعتماد ملی خسته نباشید گفت. انتشار و خواندن اعتماد ملی در این روزهای سخت و تنگناهایی که وجود دارد ، غنيمت است. گرچه فکر می کنم هنوز ظرفیت های بسیاری براي كار وجود دارد . گفت و گوهاي خوب + يادداشت هايي كه خواندن آنها به انسان انرژي مي دهد لازمه يك روزنامه خوب مثل اعتماد ملي است. کسری طنز نویس خیلی خوبی است و هفته پیش اين را ثابت کرد.به او گفتم این کار را ادامه بدهد اما میگوید که کار سردبیری خیلی وقت گیر است. روزنامه فاقد ویژه نامه است اما تك تك بچه هاي تحريريه اين پتانسيل را دارند كه ويژه نامه هاي خوبي را منتشر كنند. مي دانم تنگنا هاي مالي وجود دارد اما به عنوان مثال مي توان آخر هفته حجم صفحات روزنامه را كم كرد و يك ويژه نامه قرص و محكم درآورد. می توان به بهانه يك سالگي بعضی از صفحات را كه كاركرد و بازتاب خوبي نداشتند حذف و صفحات ديگري جايگزين آنها كرد.
واقعا الان جا دارد كه ترميم را آغاز كرد. خيلي به حاشيه ها نمي پردازم اما چند صفحه روزنامه بايد تغيير كند . اين را ۱۰۰ در ۱۰۰ كسري و وحيد عزيز بهتر از من مي دانند.
یک نکته : مجری مراسم نباید دبیران سرویس را دعوت می کرد تا آنها به جای همکارانشان جایزه را دریافت کنند. این به نظرم ضعف مراسم بود. اگر قرار است ازخبرنگاران شایسته تقدیر شود ، چرا جایزه آنها را به دبیران سرویس دادند؟ این چه تقدیری است؟