امروز به شلوغی دیروز نبود . بچه ها ناامیدانه آمدند و رفتند. بعضی از بچه ها امروز تعریف می کردند که حسابی دمق هستند و شب پیش را خوب سپری نکردند. شنیدم که هیات نظارت بیانیه جدید داده و گفته خود شرقی ها اختلاف داشتند و می خواستند آنجا بسته بشود. انتشار بیانیه نشان می دهد که هیات نظارت خیلی تحت فشار است و تنها بهانه آورده است. هیچ اختلافی در شرق نیست و اگر بود هیچ کس این جا با جان و دل کار نمی کرد. هیات نظارت دارد قدم در جای پای کسانی می گذارد که پیشتر در توقیف مطبوعات یلی بودند و برای خود آوازه ای بهم زده بودند. همان کسان امروز هیچ نمی خواهند به آن روز ها بازگردند و یادی از رفتارهای گذشته آنان شود. حتی ابا دارند از این که بگویند ما این کارها را کردیم. بیش از نشریه توقبف شد. آیا تفکر را می شود حبس کرد؟ آیا می توان حکم داد که فقط مثل من بیندیش؟ در تمام کشور های که ما با آنها در تخاصم هستیم آزادی بیان و اندیشه و مطبوعات نهادینه است. این روزها سالگرد ۱۱ سپتامبر است. اولین کسانی که جورج بوش را متهم به سهل انگاری و نیز اطلاع از وقوع حملات تروریستی کردند روشنفکران آمریکایی بودند. مايكل مور در آمریکا فیلم مستندی ساخت و جورج بوش را متهم اصلی ۱۱ سپتامبر دانست. مشابه این فیلم را کجا می توان ساخت؟