طنز تاریخ خودش را یک بار دیگر به رخ کشید. شعبان جعفری که دوستدارانش او را "شعبان خان" و مخالفانش او را " شعبان بی مخ" لقب داده بودند در ۲۸ مرداد ۱۳۸۵ ( ۵۳ سال بعد از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲) از دنیا رفت.

یکه بزن تهران قدیم که می خواست در ورزش پهلوانی با غلامرضا تختی برابری کند و در سیاست دهن توده ای ها را برای خدمت به شاه صاف کند، درست در روزي از دنيا رفت كه در آن زاده شده بود. مهم نيست كه شعبان جعفري در چه روز و سال و ماهي قبل از ۲۸ مرداد ۳۲ به دنيا آمد. تولد او در تاريخ معاصر ايران با  ۲۸ مرداد ۳۲ پيوند خورده است و  ۵۳ سال بعد در همين روز در سن ۸۲ سالگي از دنيا رفت.

شاه با همت شعبان جعفري و دار و دسته اش به تاج و تخت رسيد و كودتاي سياه به ايران تحميل شد. خيابان هاي مركزي تهران عربده هاي او و امثال او را به اعلام وفاداري به حكومت ها و ايجاد اختناق براي روايت تاريخ در خود حفظ كرده اند.

شعبان جعفري مرد اما فرهنگ "شعبان بي مخ " به جا مانده است و طرفداران پروپاقرصي دارد.